1.    pragmatyczna akceptacja życia takiego, jakiem jest, skupieniu się na rozwiązywaniu codziennych życiowych problemów i wypieraniu zagrożeń za sfery świadomości („mam dość swoich zmartwień”)
2.    konsekwentny optymizm i wiara, że zagrożenia i niepewności dadzą się uniknąć i pokonać dzięki opatrzności, dobremu losowi, nauce i technice, wrodzonej rozumności ludzkiej („zawsze znajdzie się jakieś wyjście”)
3.    cyniczny pesymizm godzący się z nieuchronnością zagrożeń, które muszą prędzej czy później uderzyć i wobec tego zalecający życie chwilą („skoro i tam wszyscy umrzemy to przynajmniej cieszmy się życiem”)
4.    radykalna walka z źródłami zagrożenia przez mobilizacje opinii, tworzenie ruchów społecznych („wszyscy razem możemy się przeciw temu obronić”)

1.    nowa forma zaufania – wiąże się to z obecnością w naszym życiu licznych systemów, których nie rozumiemy, a które są dla nas niezbędne, musimy tu liczyć na różnych ekspertów
2.    nowe formy ryzyka – przede wszystkim chodzi tu o ryzyko związane z otoczeniem cywilizacyjnym i technologicznym stworzonym przez człowieka.
„ryzyko wyprodukowane” – np. wybuch elektrowni atomowej, wyciek chemikaliów, ryzyko związane z ruchem drogowym

Profil ryzyka:
Ujęcie obiektywne – globalna ekspansja ryzyka, które dotyka wielu milionów ludzi na całym świecie, ponad tradycyjnymi granicami państw narodowych,  uniwersalizacja ryzyka – przekracza tradycyjne różnice klasowe i warstwowe
Ujęcie subiektywne – zwiększona świadomość i percepcja zagrożenia (media),

3.    nieprzejrzystość, niepewność i chaotyczność życia społecznego
4.    postępująca globalizacja ekonomiczna, polityczna, kulturowa