1.    pragmatyczna akceptacja życia takiego, jakiem jest, skupieniu się na rozwiązywaniu codziennych życiowych problemów i wypieraniu zagrożeń za sfery świadomości („mam dość swoich zmartwień”)
2.    konsekwentny optymizm i wiara, że zagrożenia i niepewności dadzą się uniknąć i pokonać dzięki opatrzności, dobremu losowi, nauce i technice, wrodzonej rozumności ludzkiej („zawsze znajdzie się jakieś wyjście”)
3.    cyniczny pesymizm godzący się z nieuchronnością zagrożeń, które muszą prędzej czy później uderzyć i wobec tego zalecający życie chwilą („skoro i tam wszyscy umrzemy to przynajmniej cieszmy się życiem”)
4.    radykalna walka z źródłami zagrożenia przez mobilizacje opinii, tworzenie ruchów społecznych („wszyscy razem możemy się przeciw temu obronić”)